آیا شما بن لادن را می شناسی؟
چند وقت پيش به يك مهماني دعوت شده بودم.از آنگونه مهمانيها كه چندان
دلخوشي از آنها ندارم و از سر ناچاري و رودربايستي ناچار مي شوم كه دعوت را بپذيرم.
باري زمان مقرر در مهماني حاظر شدم.بعد از معرفي شدن به بعضي از مهمانا ن كه از قبل آشنايي نداشتم و احوال پرسي با آشنايان سابق طبق روال معود يكي از مدعوين چشمم را گرفت.
خانم زيبايي كه تحصيل كرده و متشخص بنظر مي رسيد.
به بهانه اي سر صحبت را با ايشان باز كردم.از همان آغاز قصد دلبري و دلربايي داشت و من هم از خدا خواسته.
ظاهرا ايشان از قبل مرا ميشناخت.يا اينكه ميزبان چيزهايي در مورد من به ايشان گفته بود.
از تخصيلاتش پرسيدم.فارغ التحصيل فوق ليسانس....از يكي از دانشگاهاي معتبر....
بسيار خوش سر و زبان بود و فصيح صحبت مي كرد.
ظاهرا همديگر را يافته بوديم و ميشد حدس زد كه مي توانيم چند وقت را با هم بسر ببريم و از اوقاتمان به نحو دلخواه لذت ببريم.
اما لعنت بر شيطان!!
نه بيچاره شيطان .شيطان كه گناهي نداره.لعنت به سوال بي موقع و جواب بي موقع تر از آن.
از هر دري سخن به ميان آمد و در گوشه دنجي دل ميدادم وقلوه مي ستاندم.
راجع به تروريست و ترورست بازي در خاور ميانه سخن به ميان آورد.و افاضه قرمودند كه همه ايراني ها تروريست هستند.
آقا مارا مي بيني دچار گرفتگي برق 3 فاز شدم.
با تعجب گفتم سر كار خانم حتما مزاح مي فرمايند؟!!!
خيلي جدي گفت :خير .اصلن هم شوخي نمي كنم.
بعد از اينكه شوك اوليه را از سر گذراندم خيلي با ملايمت و متانت گفتم من توضيحاني به شما ميدم كه حتما بعد از شنيدن آن در اين باب تجديد نظر خواهي كرد.
اينكه ايرانيها افراد انسان دوستي هستند و اولين منشور حقوق بشر توسط كوروش كه اولين پادشاه مستقل ايراني بود تدوين شده و اجرا گرديده و...
و هر بار سعي مي كردم كه از حالت چهره اش تغيير عقيده اش را ببينم اما هر بار تيرم به سنگ مي خورد.
از ايشان پرسيدم آخه تا حالا شنيدي كه يك ايراني بمب گذاري انتخاري كرده باشه؟
شنيدي كه يك ايراني ...
شنيدي كه يك ايراني...
اما اصلا گوش اين عليا مخدره كه از بخت بد من بسيار زيبا هم بود به اين ترهات من بدهكار نبود و مرغ يك پا داشت و حرف زن هم يكي است(بر خلاف حرف مرد).
ديدم كه دم گرم من در آهن سرد ايشان اثر ندارد كه هيچ و دارم آب در هاون مي ك.بم.
و طبق مفهوم آيه شريفه نرود ميخ آهنين در سنگ آهي از سر تاثر و تالم كشيدم.و با وجودي كه مي دانستم مرغ از قفس خواهد پريد.اين خسران را بخاطر دفاع از كيان مردم ميهمان دوست و با فرهنگ ايران بجان خريدم.
بعد از مكثي كوتاه و نگاهي كه مي دانستم آخرين نگاه مهر آميز ايشان است و بعد از آن بايد براي هميشه با اين انسان زود باور وداع كنم .
گفتم:آيا شما بن لادن را ميشناسي؟
گفت:آري ميشناسم.همان آدم كش معروف!
گفتم:من كيهانشان هستم!!
با تعجب گفت:متوجه منظورتان نشدم ميشه دوبار كمي توضيح بدي؟
'
گفتم:بن لادن عموي من است.
جيغ كوتاهي از وخشت و اظطراب كشيد كه بعضي از مهمانان متوجه شدند و چشمكي به تصور اينكه من در حال شيطنت كردن و معاشقه هستم بين خود رد و بدل كردند.
خوب ديگه تاوان دفاع از كيان مملكت و اين مردم را با از دست دادن يك همدم زيبا دادم.
حيف شد مي توانستيم چندين روز و شب خوب و به ياد ماندني را با هم بگذرانيم.
راستي يه سوال از شما دوستان دارم:بنظرتان آيا من بايد براي اين موضوع متاسف باشم يا خير؟
جواب اميد را كه پيشاپيش مي دانم اما انتظار جواب از بقيه دوستان دارم.
البته اميد هم اگر رهنمودي راهنمايي چيزي بفرمايند كه چراغ راه ما باشد براي آينده سپاسگذار خواهم بود و مطمين باشد كه نصايح ايشان را آويزه گوش خواهم كرد.
=====================
حیف شد!کاش بن لادن واقعا عمویم بود!!!
