دستور

این یه دستوره!!

از طرف عزیزی که می فرمایند بنویس.حتی اگر شده  دو خط!

راستش گاهی  این ننوشتن ها بسیار پر معنا تر از خیلی از نوشته هاست.

روز ها که سپری می شوند احساس می کنی که گرانبها ترین  ها را داری از دست می دهی!

دیدار دوستان!مگر در سال چند بار ممکنه اتفاق بیفتد؟زمان خیلی سریع در حال گذر است! ناگهان بانگ بر آید خواجه رفت!

هر روز به امید اینکه روزی به روزهای دیدار نزدیکتر شود!اما این دیدار  گاه به سالها نیز وفا نکند.

حقیقت هر چه که باشد داریم روزهای پر ارزشمان را یکا یک از دست می دهیم.

وتاسف بار تر اینکه برای کیفیت بهتر این گذر نیز چندان اقدامی نمی کنیم یا نمی توانیم بکنیم.

پ.ن:اگر تو نبودی زندگی معنایی دیگر داشت.و خوبه که هستی هر چند زمانی که نیازمند حضورت هستم بعد این فاصله ها کمر صبر مرا می شکند.